Historia Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych

Historia Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych

Zakon Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel wywodzi się z Palestyny . Jego kolebką jest właśnie góra Karmel . Miejsce to zostało uświęcone życiem i działalnością proroka Eliasza .Kult św. Eliasza na Karmelu pozostał bardzo żywy przez wieki i jest takim do dnia dzisiejszego . Początki Zakonu sięgają wojen krzyżowych w XII wieku .

Do pustelników na Karmelu przyłączali się również krzyżowcy.Św . Brokard , przełożony już zorganizowanej wspólnoty zakonnej , uprosił od patriarchy jerozolimskiego św. Alberta regułę dla pustelników Karmelu.O zatwierdzenie Zakonu i nadanie regule mocy obowiązującej zwrócono sie do Stolicy Apostolskiej . Papież Honoriusz III regułę pierwotną zatwierdził w 1226 roku . Z powodu najazdu tureckiego na Palestynę zostało zagrożone życie pustelników . Musieli emigrować do Europy . Wykorzenieni ze swojego środowiska i sposobu życia , znaleźli się w nowych warunkach , co wpłynęło na złagodzenie reguły pierwotnej i spowodowało zmianę charakteru Zakonu pustelniczego na pustelniczo-czynny . Zakon poświęcony jest Matce Bożej . Do Niej , w trudnych czasach zwrócił sie generał Zakonu św. Szymon Stock .

Matka Boża odpowiedziała swoim darem – szkaplerzem świętym w 1251 roku. Reformy Zakonu w XVI wieku dokonali : św. Teresa od Jezusa i św. Jan od Krzyża . Był to powrót do pierwotnego ideału karmelitańskiego. Podstawy prawne świeckiemu zakonowi karmelitańskiemu dał papież Mikołaj V bullą Cum nulla fidelium z 1452 roku , wydaną na prośbę generała zakonu , bł. Jana Soretha . Przyczyną wzrostu zainteresowania była bujnie rozwijająca się pobożność maryjna w oparciu o szkaplerz karmelitański oraz pragnienie ścisłej więzi z zakonem .

W XVIII wieku Świecki Zakon Karmelitów Bosych był obecny nie tylko w Europie ,ale tez w Ameryce i Azji . Jednak Reguła dla świeckiego zakonu karmelitańskiego otrzymała zatwierdzenie papieskie dopiero w 1821 roku . Zakon nazywał się wówczas trzecim zakonem świeckim NMP z Góry Karmel i św. Teresy. Ponowne dostosowanie do współczesnego prawa kanonicznego miało miejsce po II Soborze Watykańskim . Zezwolono na zastąpienie nazwy ” trzeci zakon” nazwa Świecki Zakon Karmelitów Bosych . Również Reguła po wielu poprawkach zaistniała prawnie dekretem Kongregacji Zakonów i Instytutów Świeckich 10 maja 1979 roku .

Pierwszą wzmiankę o powstaniu Trzeciego Zakonu na ziemiach polskich można znaleść pod datą 1856 r. w wykazie personalnym wileńskich karmelitanek bosych , gdzie została wyszczególniona tercjarka Anna Jurkiewiczówna . Za pewną datę powstania wspólnoty Trzeciego Karmelu na ziemiach polskich podawany jest 1864 rok kiedy to powstał trzeci zakon przy klasztorze sióstr karmelitanek bosych w Krakowie .

Rozwój Świeckiego Zakonu Karmelitańskiego nastąpił po reformie klasztoru w Czernej w 1880 roku .Kierownikiem duchowym Trzeciego Zakonu w Czernej został św. Rafał Kalinowski .W 1893 roku św. Rafał Kalinowski założył wspólnotę trzeciego świeckiego zakonu karmelitańskiego w Wadowicach.Nowe wspólnoty powstawały w oparciu o bractwa szkaplerzne.W latach międzywojennych powstało wiele ośrodków tercjarstwa karmelitańskiego na Śląsku.Najwięcej wspólnot świeckiego Karmelu bo aż 18 znajdowało się w diecezji katowickiej . W czasie II wojny światowej i w okresie późniejszym kurie diecezjalne pod naciskiem władz państwowych zabraniały działalności.Po kolejnych odwilżach politycznych świecki zakon wraca do swojej świetności .kalino